در جزیرهای زیبا تمام حواس , زندگی می کردند: شادی,غم,غرور,عشق و......   روزی خبر رسید که به زودی جزیره به زیر اب خواهد رفت.   همه ی ساکنین جزیره قایق هایشان را اماده و جزیره را ترک کردند. اما عشق می خواست تا اخرین   لحظه بماند,چون عاشق جزیره بود.   وقتی جزیره به زیر اب فرو می رفت , عشق ازثروت که باقایقی با شکوه جزیره را ترک می کرد کمک   خواست و به او گفت (ایا می توانم با تو همسفرشوم؟)   ثروت گفت: نه , من مقدار زیادی طلا و نقره داخل قایقم هست و دیگر جایی برای تو وجود ندارد.)   پس عشق از غرور که با یک کرجی زیبا راهی مکان امنی بود, کمک خواست.   غرور گفت:( نه,نمی توانم تو را با خود ببرم چون تمام بدنت خیس و کثیف شده و قایق زیبای مرا کثیف   خواهی کرد)   غم در نزدیکی عشق بود . پس عشق به او گفت:(اجازه بده من با تو بیایم)   غم با حزن گفت :(اه, عشق, من خیلی ناراحتم و احتیاج دارم تا تنها باشم .)   عشق این بار سراغ شادی رفت و او را صدا زد. اما او انقدرغرق شادی و هیجان بود که حتی صدای عشق را هم نشنید.   اب هر لحظه بالا و بالا تر می امد و عشق دیگر نا امید شده بود . که ناگهان صدایی سالخورده گفت:   (بیا عشق من تو را خواهم برد)   عشق انقدر خوشحال شده بود که حتی فراموش کرد نام پیرمرد را بپرسد و سریع خود را داخل قایق   انداخت و جزیره را ترک کرد. وقتی به خشکی رسیدند, پیرمرد به راه خود رفت و عشق تازه متوجه   شد کسی که جانش را نجات داده بود, چقدر بر گردنش حق دارد.   عشق نزد علم که مشغول حل مساله ای روی شن های ساحل بود رفت و از او پرسید:(ان پیرمرد کی   بود؟)   علم پاسخ داد:( زمان)   عشق با تعجب گفت:(زمان)؟ اما چرا او به من کمک کرد؟   علم لبخندی خردمندانه زد و گفت:( زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است.)

دور از منی ولی کنارمنی.

اگه این زمونه درو به روی آرزوم بسته

اگه که هنوز در دوری تو دل من خونه کرده

اگه اون چشم سیاهت دلمو دیوونه کرده

اگه که قلب کوچیکم تو دلت جایی نداره

اگه که اون قلب پاکت اسمه دیگرو میاره

اگه که دوسم نداری حتی قد یه قناری

اگه حتی اسمی از من توی عمرت نمیاری

اگه که هنوز هنوزه دل من چشم به راته

اگه که هنوز دل من عاشق اون خندهاته

اگه تقدیره من این بود که تو حسرتت بمونم

شب و روز هر جا که باشم از جدای ها بخونم

باشه حرفی نیست عزیزم دلی که دیگه نموده

به خدا هر جا که بود اسمی جز اسمت نخونده

اما این قلبه شکسته سهمش شد تنهایی درد

نمیدونی که نگاهت با دل من چه ها کرد

يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم -*-
وقت پرپر شدنش سوز و نوايي نکنيم -*-
-*- پر پروانه شکستن هنر انسان نيست -*-
-*- گر شکستيم ز غفلت ، من و مايي نکنيم -*-
-*- يادمان باشد سر سجاده عشق -*-
-*-جز براي دل محبوب دعايي نکنيم -*-
-*-يادمان باشيد اگر خاطرمان تنها ماند -*-
-*- طلب عشق ز هر بي سرو پايي نکنيم

اگر چیزی رو می خواهی که تا حالا نداشتی

هرگز نگو خوشحالی هنگامی که غمگینی.

هميشه يه کسايي بودن که بهم ميگفتن چرا تو عشق نداري؟هميشه بودن کسايي که بهم بگن عشق يعني زندگي... ميگفتن اگه عاشق نشي يعني زندگي نکردي... ولي بهم نگفتن اگه اسير يکي بشي دلت ميسوزه...بهم نگفتن اگه با چشاش نگات کنه انگار تموم جونتو به آتيش ميکشن...بهم نگفتن اگه تموم روز ببينيش بازم دلتنگش ميشي...بهم نگفتن ممکنه يه روز بذاره بره...بهم نگفتن... نگفتن که تو پشت سرش اشک ميريزي ولي اون بي اعتنا ميره...نگفتن تو ديوونش ميشي ولي اون بي خيالت ميشه

خوشبخت منم که بیصدا می گریم                با قلب شکسته در خفا می گریم

نه ميخوام بين من ودلش جنگ بشه

حلقه ئ دار کجاست؟شاهرگ بریده ام.